Ako Bolivija želi na Mundijal mora da nauči da igra na "normalnoj" nadmorskoj visini

Bolivija na Svetskom prvenstvu posle 32 godine? Moguće je, ali mora ova južnoamerička selekcija da savlada još dva rivala do tamo. Najpre ovog četvrtka od 23.00 časova Surinam, pa potom i u utorak Irak u finalu Interkontinentalnog baraža.

Na papiru Bolivija je najzvučnije ime. Surinam nikada do sada nije igrao na Mundijalu, dok Irak jeste jednom, ali još 1986. godine u Meksiku. Baš u državi u kojoj se sada i igra ovaj baraž.

To je ujedno najveći problem za Bolivijce, odnosno šansa za njegove rivale. Jedno su Zeleni kada igraju utakmice na svom El Altu na nadmorskoj visini od 4.088 metara, a sasvim drugo kada se spuste na “normalne” visine gde vazduh nije toliko razređen.

Statistika to i dokazuje: na poslednjih 30 takmičarskih utakmica koje nisu odigrane u Boliviji ima poražavajući učinak od samo jedne pobede, dva remija i čak 27 poraza. U kvalifikacijama, u kojima su izabranici Oskara Viljegasa zauzeli sedmu poziciju na tabeli, 17 od ukupno 20 poena su osvojili kod kuće. Između ostalih, savladali su i Brazil sa 1:0.

23.00: (2,30) Bolivija (3,15) Surinam (3,35)

Viljegas se oslanja na čvrsto jezgro igrača iz domaćih giganata Bolivara i Olvejz Redija, ali glavna zvezda je "desetka" koja stiže iz Brazila. Mladi Migel Terseros, vedeta Santosa, bio je pravo otkrovenje kvalifikacija. Sa sedam postignutih golova, ovaj 21-godišnji vezista delio je drugo mesto na listi strelaca sa Luisom Dijazom, odmah iza Lionela Mesija.

Od njegove kreativnosti, ali i golgeterskog njuha napadača poput Enca Monteira i Viktora Abrega, zavisiće sudbina Bolivije. Iskustvo donosi veteran na golu Karlos Lampe, dok odbranu drži kapiten Luis Hakin.